Monday, January 16, 2017



SO-IL ARCHITECTURE:
MANETTI SHREM MUSEUM OF ART
ΣΤΗΝ ΚΑΛΙΦΟΡΝΙΑ

ο Ηλίας Παπαγεωργίου και η δόξα 
των  διάτρητων επικαλύψεων


Ένα ακόμη σημαντικό έργο της ομάδας SO-IL ARCHITECTURE με έδρα την Νέα Υόρκη στην οποία συμμετέχουν ο δικός μας, Ηλίας Παπαγεωργίου μαζί με τους Florian Idenburg, και Jing Liu, παρουσιάζεται σήμερα Δευτέρα 16 Ιανουαρίου 2016 στις 19:00 μμ στο Παρίσι στην διάλεξη που θα δώσει ο Παπαγεωργίου στο Pavillon de l΄Arsenal στο Παρίσι, σε ένα σημαντικό χώρο πληροφόρησης και παρουσίασης έργων αρχιτεκτονικής και πολεοδομίας. 

Πρόκειται για το νέο Μουσείο Shrem Manetti στην Καλιφόρνια που εγκαινιάστηκε πρόσφατα στις 13 Νοεμβρίου 2016.

Η είσοδος του νέου Μουσείο Shrem Manetti, Photo Iwan Baan

Είναι γνωστή η εμμονή του Παπαγεωργίου και της ομάδας του, στις μαγεία του φιλτραρίσματος του φυσικού φωτός μέσα από διάτρητες κατασκευές μεγάλης κλίμακας που καλύπτουν με ένα ξεχωριστό ευαίσθητο τρόπο το φυσικό τοπίο και στεγάζουν διαφορετικού είδους χρήσεις.

Από την παρουσίαση στην διάλεξή του Παπαγεωργίου 
στο πλαίσιο του ΕΙΑ στις 19 11 2015
της πρότασης που συμμετείχε στην 14η Μπιενάλε Αρχιτεκτονικής




Η πρότασή του με τίτλο "veiled", που διατύπωσε με αφορμή την 14η Μπιενάλε Αρχιτεκτονικής στην Βενετία, όπου συμμετείχε στις πειραματικές συμμετοχές της Ελληνικής παρουσίας με τίτλο “Remaking Greece”, με επίτροπο τον Γιάννη Αίσωπο, μας εντυπωσίασε. Μια χειρονομία στο τοπίο, σε ένα νησί του Αιγαίου, σηματοδοτεί μια νέα τυπολογία τουριστικής εγκατάστασης και επανα-διαπραγματεύεται την σχέση τεχνητού περιβάλλοντος και φύσης. Ένα κυματοειδές διάτρητο πέτασμα, ένα διαπερατό στέγαστρο που αιωρείται σαν πέπλο, συνομιλεί με τις καμπύλες του εδάφους και ορίζει μια ποικιλία χώρων διαφορετικής κλίμακας. Οι επιφάνειές του διαθλούν το φως, μετριάζουν την θερμότητα και παράγουν ήχους όταν ο άνεμος φυσά και η όλη σύνθεση εξακολουθεί να παραμένει στην μνήμη μου σαν μια από τις σπάνιες αρχιτεκτονικές μου εμπειρίες.

SO-IL ARCHITECTURE, Pole Dance, 2010
Είχε προηγηθεί το Pole Dance, μια παράξενη αρχιτεκτονική επέμβαση στην Νέα Υόρκη το 2010. Ένα συμμετοχικό περιβάλλον, μια ακόμη κυματοειδής και διάτρητη επικάλυψη μιας αυλής που λειτουργεί διαδραστικά, επηρεάζεται συνεχώς από την ανθρώπινη δράση και περιβαλλοντικούς παράγοντες, όπως η βροχή και ο άνεμος, στηριγμένη σε κινούμενους στύλους που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του MoMAPS1 ’s Young Architects Program. 

Το νέο Μουσείο Shrem Manetti, φωτό © Iwan Baan

Το νέο Μουσείο Shrem Manetti είναι ένα σύγχρονο μουσείο τέχνης στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, ένα από τα πιο ολοκληρωμένα ερευνητικά πανεπιστήμια του κόσμου. Αποτελεί ένα μοναδικό αποθετήριο έργων τέχνης που δημιουργήθηκαν από μια γενιά από σημαντικούς καλλιτέχνες, που εργάστηκαν και σπούδασαν στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας Davis, τις αρχές της δεκαετίας του '60, όπως οι Wayne Thiebaud και Robert Arneson. Η αρχιτεκτονική μελέτη των SO-IL επιλέχθηκε μετά από αρχιτεκτονικό διαγωνισμό το 2013.



Οι επικαλύψεις και η κάτοψη του Μουσείου

Χαρακτηρίζεται από το “Grand Canopy” ένα διαπερατό πέτασμα, μια διευρυμένη πέργκολα με περσίδες από διάτρητο αλουμίνιο που αιωρείται και καλύπτει μια ολοκληρωμένη σύνθεση από εσωτερικούς και εξωτερικούς χώρους.


Μια ελεύθερη διάταξη, ένα ψηφιδωτό 910 τριγωνικών περσίδων-δοκών αλουμινίου που παραπέμπει   στις παλαιότερες τολμηρές αναζητήσεις του Αριστείδη Αντονά που πρότεινε για την σκίαση κυρίως υπαίθριων χώρων στην Αθήνα, ευρύτερες δομές πέργκολας, σε ορθογωνικό κάναβο. 

Αριστείδης Αντονάς, Athens Terrace Works. 
νέες δομές πέργκολας με την επανάχρηση παλαιών υλικών 
 από εγκαταστάσεις υποδομής,
τοποθετούνται στις ταράτσες της πόλης για την δημιουργία σκίασης. 

Η φιλόδοξη πρόταση του γραφείου S0-IL, της ιδιότυπης αυτής κάλυψης, σαφώς πιο τολμηρή και πιο ελεύθερη με ευθύγραμμες και καμπύλες χαράξεις, σηματοδοτεί στην κυριολεξία την αρχιτεκτονική του νέου Μουσείου. 

© Iwan Baan

Παράλληλα ισορροπεί μέσα στο τοπίο και τις γραμμικές διατάξεις των καλλιεργημένων εκτάσεων της όμορης αγροτικής κοιλάδας, που φαίνεται ότι συνομιλούν με τις γραμμικές διατάξεις των περσίδων του μεγάλου αυτού στεγάστρου. 

© Iwan Baan
Η πολυπλοκότητα και η ελευθερία των χαράξεων των περσίδων προσφέρουν διαφορετικές εικόνες που ενεργοποιούνται από την κίνηση και την προοπτική του θεατή. Ένα νέο σύμβολο για την πανεπιστημιούπολη εντάσσεται και εναρμονίζεται δυναμικά με το τοπίο, ένα νέο έμβλημα του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Ντέιβις.

© Iwan Baan

"Οι Αρχιτέκτονες μας έχουν δώσει μια εργαλειοθήκη για τη δοκιμή νέων τρόπων χρήσης ενός μουσείου αφιερωμένο στη σύγχρονη τέχνη", λέει ο Rachel Teagle, διευθυντής του Μουσείου Manetti Shrem. "Έχουμε εκθεσιακούς χώρους που μπορεί να μετατραπούν εύκολα, εξωτερικούς τοίχους που μετατρέπονται σε οθόνες, δημόσιους χώρους με δωρεάν πρόσβαση Wi-Fi και αίθουσες όπου μπορούν να πραγματοποιηθούν πανεπιστημιακά μαθήματα για όλα τα είδη των θεμάτων, όχι μόνο για την τέχνη."

© Iwan Baan

Στο εσωτερικό, το γυάλινο λόμπι οδηγεί σε μια κεντρική αυλή, η οποία ανοίγεται προς τον ουρανό και σε τρείς διαφορετικές χωρικές ενότητες που φιλοξενούν εκθέσεις και παράλληλα προσφέρονται για δημόσια χρήση και συγκεντρώσεις. Η σύνθεση συμπληρώνεται με κήπους, κιόσκια, αίθουσες διδασκαλίας και άλλες λειτουργίες υποστήριξης. Αυτή η «δημοκρατική οργάνωση» πυροδοτεί μια σειρά από δυνατότητες. Δημιουργεί άτυπες ευκαιρίες μάθησης και αλληλεπίδρασης, υποστηρίζοντας την αποστολή του μουσείου για να έχουν όλοι οι επισκέπτες την δυνατότητα να γίνουν και πάλι μαθητές.

© Iwan Baan

© Iwan Baan

© Iwan Baan
© Iwan Baan


© Iwan Baan

Το μουσείο είναι σχεδιασμένο έτσι ώστε σε ήπιες καιρικές συνθήκες, το λόμπι και άλλοι χώροι εκτός από τους εκθεσιακούς να μπορούν να ανοίγουν προς τα έξω.
Το έργο ανήκει στο Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια, Davis και κόστισε 30 εκατομμύρια δολάρια
___________________________________________________________


Ηλίας Παπαγεωργίου

Ο Ηλίας Παπαγεωργίου γεννημένος στην Αθήνα το 1980, είναι ένας Έλληνας αρχιτέκτονας και συνεργάτης στο γραφείο αρχιτεκτονικής SO - IL στην Νέα Υόρκη, από την ίδρυσή του το 2008 στο οποίο εντάχθηκε ως εταίρος το 2013. 

Έχει δώσει σειρά διαλέξεων και έχει διδάξει στο Graduate School of Architecture του Πανεπιστημίου Κολούμπια, και στο Πανεπιστήμιο Tulane. Ο Ηλίας κατέχει Δίπλωμα Αρχιτεκτονικής από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και έχει κάνει μεταπτυχιακό στην Αρχιτεκτονική στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ.


Κάντε ΚΛΙΚ στις εικόνες για μεγέθυνση.



Monday, January 9, 2017



ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΟΚΟΡΟΣ / ΟΠΥ ΖΟΥΝΗ 
ΔΥΟ ΑΝΑΔΡΟΜΙΚΕΣ ΕΚΘΕΣΕΙΣ ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΜΠΕΝΑΚΗ ΣΤΗΝ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

Ανάμεσα στην μελαγχολία 
και σε μια ατμόσφαιρα χαράς




ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΟΚΟΡΟΣ: «ΟΨΕΙΣ ΑΔΗΛΩΝ» ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΜΠΕΝΑΚΗ 


Ο Μποκόρος μου κινεί το ενδιαφέρον με τα έργα του εδώ και χρόνια. Από την πρώτη περίοδο που ανέδειξε το δένδρο της ελιάς σαν κύριο θέμα της δουλειάς του μέχρι και σήμερα με ελκύει η προσέγγισή του σε θέματα αρχετυπικά και όπως είπε ο Άγγελος Δεληβοριάς τα έργα του συμπυκνώνουν την «ψυχή» της Ελλάδας. Μια ψυχή μέσα από τα απλά θέματα της καθημερινότητας των απλών ανθρώπων στην πόλη και στην ελληνική επαρχία, από την ιστορία της οικογένειας και του τόπου του, τα φθαρμένα ξύλα και τις στερήσεις. 

Από την έκθεση του 2013 στο Μουσείο Μπενάκη με τίτλο «Τα Στοιχειώδη» 

Μετά την πολυσυζητημένη έκθεσή του με τίτλο «Τα Στοιχειώδη» που παρουσιάστηκε στο Μουσείο Μπενάκη τα Χριστούγεννα του 2013 και σχολιάστηκε σε αυτό το μπλογκ εδώ, ο Μποκόρος επανέρχεται με την νέα του μεγάλη αναδρομική έκθεση στο Μουσείο Μπενάκη με τίτλο «Όψεις Αδήλων» και αποκαλύπτει το σύνολο της ευαίσθητης διαδρομής του. Στις δύο αίθουσες του δευτέρου ορόφου του μουσείου παρουσιάζονται έργα, που προέρχονται από συλλογές Μουσείων, ιδιωτών, καθώς και από την προσωπική συλλογή του καλλιτέχνη που χαρακτηρίζονται από εντυπωσιακή απόδοση της λεπτομέρειας και μια διάχυτη δύναμη συναισθημάτων. 

Έργα που η ατμοσφαιρικότητά τους αναδεικύεται με τον καλύτερο τρόπο και από τους υποβλητικούς φωτισμούς του σκηνοθέτη Φίλιππου Κουτσαφτή, σταθερού φίλου και συνεργάτη του Μποκόρου σε όλες του τις πρόσφατες εκθέσεις. 


Στην πρώτη αίθουσα ανάμεσα στα πρώιμα του έργα ξεχώρισα εκείνα που με το μολύβι αλλά και με το χρώμα καταγράφει με κάθε λεπτομέρεια εικόνες από την καθημερινή ζωή που εκπέμπουν μια αίσθηση ηρεμίας. 





Στην δεύτερη μεγάλη αίθουσα του Μουσείου ο Μποκόρος προβάλει μια καινούργια σειρά μικρών έργων ζωγραφικής, φωτισμένα με έναν ξεχωριστό τρόπο και πιθανόν πρωτοφανή για τα ελληνικά δεδομένα. Με κάποιους ειδικούς προβολείς που καδράρουν με ακρίβεια μια σειρά έργων, τα κάνουν να φαντάζουν λαμπερά και μετέωρα στο χώρο, σαν να προβάλλονται από φωτιζόμενες διαφάνειες, αναδεικνύοντας την εμμονή του Μποκόρου στην αναπαράσταση της λεπτομέρειας. 






Παράλληλα κυριαρχεί η σειρά με τα επι-ζωγραφισμένα έργα σε φθαρμένα ξύλα με τα γνωστά θέματα του Μποκόρου με τα άνθη, τις φλογίτσες, τα πρόσφορα, τις υφασμάτινες πετσέτες τα ποτήρια με το κρασί, και άλλα αντικείμενα της ελληνικής καθημερινότητας, θέματα που μας είναι ήδη πολύ γνωστά και εξακολουθούν να μας προσελκύουν περισσότερο από την μοναδική και επιδέξια απεικόνιση της λεπτομέρειας και της αίσθησης του πραγματικού. 









Η έκθεση εγκαινιάστηκε στις 21 Δεκεμβρίου 2016 και θα διαρκέσει μέχρι τις 26 Φεβρουαρίου 2017 

Παράλληλα προς αυτή, το Μουσείο Μπενάκη, στο πλαίσιο του προγράμματος πολιτιστικής συνεργασίας Έτος 2016: Ελλάδα στη Ρωσία και Ρωσία στην Ελλάδα, παρουσιάζει από τις 12 Δεκεμβρίου 2016 ως τις 29 Ιανουαρίου 2017 την έκθεση «Τα Στοιχειώδη» του Χρήστου Μποκόρου στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Μόσχας. Πρόκειται για την έκθεση που είχε φιλοξενήσει στο κτήριο της οδού Πειραιώς το 2013. 

Με την ευκαιρία των δύο παράλληλων εκθέσεων, στη συνεδρίαση της Ρωσικής Ακαδημίας των Τεχνών στις 13.12.2016, ο Χρήστος Μποκόρος αναγορεύτηκε επίτιμο μέλος της, μια σπουδαία τιμή για τον καλλιτέχνη αλλά και για την Ελλάδα. 


Παράλληλα κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Άγρα σε συνεργασία με το Μουσείο Μπενάκη ο κατάλογος της αναδρομικής έκθεσης του ζωγράφου που περιλαμβάνει 140 έργα του καλλιτέχνη. 


Ο Χρήστος Μποκόρος με ταπεινή καταγωγή και έντονες εμπειρίες από το Αγρίνιο όπου γεννήθηκε το 1956, σπούδασε Νομικά στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο της Θράκης και στην συνέχεια στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών.



ΟΠΥ ΖΟΥΝΗ: "ΤΑΞΗ ΣΤΟ ΧΑΟΣ / ORDO AB CHAO" 
ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΜΠΕΝΑΚΗ 


Η Όπυ Ζούνη γεννημένη στο Κάϊρο της Αιγύπτου το 1941, με καταγωγή από την Σαντορίνη, γόνος αστικής και εύπορης οικογένειας με γαλλική ανατροφή, έντονη κλασική παιδεία και με σπουδές στην ΑΣΚΤ με δάσκαλο τον Γιάννη Μόραλη και στην συνέχεια διεθνή καριέρα με σημαντικό σύμμαχο τον Αλέξανδρο Ιόλα, έστησε παραπάνω από 70 ατομικές εκθέσεις από το 1962 ως και το 2008, χρονιά που έφυγε από τη ζωή. 



Η Όπυ Ζούνη υπήρξε μια από τις σπουδαιότερες εκπροσώπους της μεταπολεμικής γεωμετρικής αφαιρετικής τέχνης και της νέο-κονστρουκτιβιστικής λογικής του δεύτερου μισού του 20ού αιώνα. 



Το εκθεσιακό αφιέρωμα του Μουσείου Μπενάκη με τίτλο «Τάξη στο Χάος / Ordo ab chao» στα 50 περίπου χρόνια δημιουργίας της εικαστικού (1960-2008), είναι μια αναδρομή, συμπεριλαμβάνοντας κάποια αντιπροσωπευτικά δείγματα από το ευρύ φάσμα της καλλιτεχνικής της πορείας. Περιλαμβάνει έργα ζωγραφικής, γλυπτικής, κατασκευές, objets trouvés, κολλάζ, εγκαταστάσεις. 



Η έκθεση που επιμελήθηκε η Ελένη Αθανασίου και σχεδίασε η αρχιτέκτων Ναταλία Μπούρα, είναι πραγματικά πλημμυρισμένη με τα πολύχρωμα έργα της που συγκροτούν μια ατμόσφαιρα χαράς και αισιοδοξίας για τον επισκέπτη που κινείται ανάμεσά τους και δύσκολα όμως διακρίνει καταβολές και αναφορές από την γοητευτική ατμόσφαιρα  του Καϊρου, του τόπου που γεννήθηκε. 

Η έκθεση εγκαινιάστηκε στις 19 Δεκεμβρίου 2016 και θα διαρκέσει μέχρι τις 26 Φεβρουαρίου 2017.  


Κάντε ΚΛΙΚ στις εικόνες για μεγέθυνση

/