Thursday, September 11, 2014

HELLAΣTOCK: ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΖΟΝΤΑΣ ΜΙΑ ΕΦΗΜΕΡΗ ΠΟΛΗ


νεανικός ενθουσιασμός 
και ευφάνταστη δημιουργικότητα

Εντυπωσίασε από τον Ιούλιο, η νεανική φρεσκάδα της αφίσας του HELLAΣTOCK και η ιδέα- σενάριο της φετινής διοργάνωσης στην Ελλάδα, που αφορά στην προσωρινή εγκατάσταση πολλών ατόμων εντός του αστικού ιστού σε συνθήκες έκτακτης ανάγκης και δεύτερον στην ανάγκη απομάκρυνσης της ιδιότυπης αυτής κατοίκησης από το έδαφος: της εφήμερης πόλης. 



Μια διοργάνωση που ξεκινά στην Γαλλία το 2006, από μια παρέα αρχιτεκτόνων από το πανεπιστήμιο της Μπελβίλ και από το 2011 και μετά έχει μετατραπεί σε ένα διεθνές δίκτυο αρχιτεκτονικού πειραματισμού, περνώντας τα Γαλλικά σύνορα και το στενό φιλικό κύκλο των εμπνευστών του.
Το θέμα είχε για μένα ξεχωριστό ενδιαφέρον μια και με είχε απασχολήσει στο παρελθόν, με αφορμή τα «αρχέτυπα*» Ήθελα μάλιστα να συμμετάσχω για να βιώσω αυτήν την εμπειρία με τους νέους ανθρώπους, την δημιουργικότητά τους και την σπάνια αυτή δυνατότητα να επέμβουν σε ένα δημόσιο χώρο. Δεν το έκανα και πραγματικά το μετάνιωσα γιατί πραγματικά έχασα μια μοναδική ευκαιρία. 
Για το τελικό αποτέλεσμα έχουν γραφτεί πολλά. Θετικές και ενθουσιώδεις διαπιστώσεις δημοσιογραφικού χαρακτήρα κυκλοφορούν στο διαδίκτυο και στα Μ.Μ.Ε. 




Ο επισκέπτης μετά την πρώτη εντυπωσιακή επέμβαση στο Σιλό, με μεγάλης κλίμακας γκράφιτι (που κάπως διασκεδάζει την δραματική καθυστέρηση των διαδικασιών για την υλοποίηση του αρχιτεκτονικού διαγωνισμού) βρίσκεται μπροστά σε μια ίσως πρωτοφανή για τα ελληνικά δεδομένα εγκατάσταση, ικανού μεγέθους με εικαστικές αναζητήσεις. 



Σε ένα διευρυμένο πλάτωμα δίπλα στην Πέτρινη αποθήκη στην Αποβάθρα Ε2, 160 σχεδόν φοιτητές και νέοι αρχιτέκτονες από την Ελλάδα και άλλες δέκα ευρωπαϊκές χώρες, εργάστηκαν επί τόπου κατά ομάδες, για ένα μικρό χρονικό διάστημα 2-3 ημερών αφού παρακολούθησαν σχετικές διαλέξεις και πειραματίστηκαν στο ΕΜΠ για ένα πενθήμερο (με την υποστήριξη των καθηγητών Κώστα Καραδήμα, Ελευθερίας Κατσανίκα,  Δημήτρη Παπαλεξόπουλου, Βασίλη Γκανιάτσα, Μίλτου Τζιτζά, Παναγιώτη Τουρνικιώτη, Παναγιώτη Βασιλάτου, Μανόλη Κορρέ, Ειρήνης Εφεσίου και Ηλία Ζαχαρόπουλου). 
Την εντεκαμελή οργανωτική ομάδα του  HELLAΣTOCK συγκροτούν οι Ορφέας Γενιάς, Αγγέλικα Γιαννουλάτου, Ερμιόνη Γκαρραμόνε, Θάνος Ιωαννίδης, Αλίκη Καρανικόλα, Νίκος Κεραμειανάκης, Ιωάννης Κουφόπουλος, Θανάσης Μπένος, Γιώργος Παπαματθαιάκης, Βαλέριαν Πορτοκάλης. Την κεντρική ευθύνη και τον συντονισμό  (σύμφωνα με έγκυρες διάχυτες πληροφορίες) είχε η φοιτήτρια Ξένια Στούμπου και υπέθυνος επικοινωνίας  είναι ο Θανάσης Μπένος.









 Πειραματισμοί  και προετοιμασία στο αίθριο του ΕΜΠ.


Σε ένα σαφές ορθογώνιο περίγραμμα έκτασης περίπου 3 στρεμάτων, εντάχθηκε ένα σύνολο κατασκευών που αναπτύσσονται ελευθέρα προς το εσωτερικό ενός «Π» που ανοίγεται προς την θάλασσα. Διαφορετικοί «χώροι κατοίκησης» εντάσσονται σε ένα συνεχές σύστημα σκαλωσιών (κάνναβος) που έφθανε σε ύψος 6,5 μ. και εμπεριείχε υπερυψωμένους διαδρόμους κυκλοφορίας αλλά και χώρους υγιεινής (ντουσιέρες).

Υπερυψωμένοι διάδρομοι


υπερυψωμένες ντουσιέρες σε πλήρη λειτουργεία

Τα όρια των επί μέρους επεμβάσεων μεταξύ των ομάδων δεν ήταν σαφή, εκτός κάποιων εξαιρέσεων, μια και τα τρία βασικά υλικά (σκαλωσιά, ύφασμα, σκοινί) συγκροτούσαν μια ομοιογενή συνολική εικόνα μέσα από επί τις επί μέρους διαφορετικές προσεγγίσεις. Φαίνεται σαν να ακολουθήθηκε η λογική μιας προσθετικής διαδικασίας, όπως στους παραδοσιακούς οικισμούς, που το ένα κτίσμα προστίθεται δίπλα στο άλλο και προσαρμόζεται ανάλογα, αλλά και αυτό δεν ήταν σαφές. 




Από την άλλη απουσίαζαν τα σχέδια. Δεν ήταν σαφές αν μετά τα σεμινάρια και τις συζητήσεις οι ομάδες προχώρησαν μεθοδικά σε έναν σχεδιασμό από τα επί μέρους στο όλον ή από το όλον στα επί μέρους. Αναζήτησα σχέδια, ειδικά στις ομάδες που συνέχιζαν ακόμη να στήνουν την δική τους επέμβαση. Το μόνο που επεσήμανα ήταν ένα ανοιχτό σημειωματάριο Moleskine με ένα αόριστο σκίτσο. 


















ομάδες που συνέχιζαν ακόμη να στήνουν την δική τους επέμβαση

Αναρωτήθηκα αν τελικά όλο αυτό προέκυψε μέσα από ένα συγκροτημένο σχεδιασμό του όλου από τα επί μέρους ή απλά ήταν αποτέλεσμα ενός αυτοσχεδιασμού, που είχε σαν στόχο την εξοικείωση των νέων συναδέλφων με την κατασκευή και την επιτόπου σύνθεση, επιλογή που θεωρώ επίσης σημαντική και δεν την υποτιμώ. Τελικά την επόμενη ημέρα ανακάλυψα στο site τους, μια πολύ ενδιαφέρουσα  αξονομετρική απεικόνιση που παραθέτω και αποκαλύπτει ότι πραγματικά προηγήθηκε μια σοβαρή επεξεργασία.


HELLAΣTOCK, The Hanging City Αξονομετρική απεικόνιση
HELLAΣTOCK, The Hanging City Αξονομετρική απεικόνιση (λεπτομέρεια)



- Έλειψε όμως σε αυτή την έκθεση την βραδιά των εγκαινίων, ένας διακεκριμένος χώρος ενημέρωσης για το πώς όλα αυτά πραγματοποιήθηκαν και κυρίως μια παρουσίαση κειμένων και σχεδίων από κάθε ομάδα, για κάθε μια, αλλά και για το σύνολο των επεμβάσεων. Μια διοργάνωση που προσκαλεί το κοινό σε μια έκθεση, οφείλει να παραθέσει ενημερωτικό υλικό για το τελικό αποτέλεσμα.



- Έλειψε επίσης από την όλη δομή, έστω και η ενδεικτική αντιμετώπιση των προβλημάτων προστασίας των ανθρώπων, που σύμφωνα με το σενάριο βρίσκονται σε συνθήκες έκτακτης ανάγκης, από τις καιρικές συνθήκες. Αυτό άλλωστε ήταν επίσημα και το θέμα. Οι «χώροι κατοίκησης» παρέπεμπαν σε κλίμα καλοκαιρινών διακοπών, χωρίς καμμιά νύξη για το πώς αντιμετωπίζεται π.χ. η βροχή και ο άνεμος. 


















- Έλειψε ακόμη η εικόνα πιό προσεγμένων συνδέσεων με τα σχοινιά, των υφασμάτων με τα μεταλλικά στοιχεία της σκαλωσιάς. Επικρατούσε μια σχετική προχειρότητα. 

Δεσίματα και κόμποι είναι πλέον γνωστοί από ιστιοπλοΐες και σκάφη, αναρριχήσεις, ή από τους προσκόπους. 





Οπότε οι συνδέσεις που απαιτούν μια αρχιτεκτονική προσέγγιση ασφάλειας και νοικοκυροσύνης για να μην πω αισθητικής, θα μπορούσαν ίσως να προσδώσουν μια ποιότητα. Ξεχώρισα την επέμβαση της Τουρκικής ομάδας που βρήκε τον χρόνο να συρράψει με βίδες ορθογώνια δέρματα. 





Η επέμβαση της Τουρκικής ομάδας

- Τέλος έλειψε την ημέρα των εγκαινίων, η παρουσία περισσότερων διδασκόντων από τις σχολές αρχιτεκτονικής αλλά και φοιτητών. Εκτός από την Ελένη Μαΐστρου, - κοσμήτορα Αρχιτεκτονικής Σχολής ΕΜΠ, - ένας πολύ μικρός αριθμός καθηγητών μόνο τίμησε την βραδιά, που στήριξε το Ελληνικό Ινστιτούτο Αρχιτεκτονικής με την παρουσία και ομιλία του Ηλία Κωνσταντόπουλου


Ηλίας Κωνσταντόπουλος

και ο ΣΑΔΑΣ-Τμήμα Αττικής με την παρουσία και την ομιλία του Γιώργου Μαδεμοχωρίτη που τόνισε ότι «Πρωτοβουλίες και δράσεις όπως οι δικές σας, μας αφυπνίζουν, μας βγάζουν από το τέλμα, μας θυμίζουν την δύναμη της αρχιτεκτονικής και μας δίνουν ένα ιδιαίτερα αισιόδοξο μήνυμα για το μέλλον. Ένα μήνυμα που πραγματικά το έχουμε ανάγκη όλοι μας.» 


Γιώργος Μαδεμοχωρίτης


Γιώργος Αραχωβίτης

Αξίζουν τέλος συγχαρητήρια στον αρχιτέκτονα Γιώργο Αραχωβίτη, που τα τελευταία χρόνια συμβάλει με επιμονή, στο να μετατραπεί η περιοχή αυτή του Λιμένα Πειραιώς σε ένα χώρο Πολιτισμού, τόσο με τους αρχιτεκτονικούς Διαγωνισμούς όσο και με την φιλοξενία εκδηλώσεων. Δεν είναι απλό να ξεπερνούνται οι γνωστες γραφειοκρατικές αγκυλώσεις.


Η βραδιά έκλεισε με χαιρετισμούς και συνεχίστηκε μέχρι πρωίας με ένα δεύτερο πάρτι. Το πρώτο πραγματοποιήθηκε στη Στοά στην οδό Αριστείδου λίγες μέρες πριν με τεράστια επιτυχία.





Η όλη εμπειρία ήταν μοναδική και αξιοζήλευτη. Αξίζει να δείτε φωτογραφίες και στιγμιότυπα από την όλη ατμόσφαιρα όλων των ημερών, στις αναρτήσεις του HELLAΣTOCK στο Facebook, από όπου δανείστηκα και κάποιες εικόνες. Εικόνες χαράς, ενθουσιασμού και δημιουργίας, συγκροτούν ένα κλίμα αισιοδοξίας που αποτυπώνεται στα όμορφα πρόσωπά τους. 


Έφυγα με ένα αίσθημα χαράς αλλά και ενοχής για την γενιά μου. Οι νέοι δημιουργούν με ελπίδα από μόνοι τους και μας εκπλήσουν με την αποτελεσματικότητά τους, σε ένα χώρο που εμείς αφήσαμε άνυδρο και με θολό το τοπίο του μέλλοντος.

Για τις αναρτήσεις του HELLAΣTOCK στο Facebook (κάντε κλικ εδώ)

Κάντε επίσης ΚΛΙΚ στις εικόνες για μεγένθυση


Από τον Αρχιτέκτονα Γιώργο Μαδεμοχωρίτη, έλαβα το ακόλουθο κείμενο στι; 11 ΙΧ 2014


HELLAΣTOCK

Επισκεπτόμενος τον χώρο που αναπτύχθηκαν οι κατασκευές, στην «Πέτρινη αποθήκη του ΟΛΠ» , αισθάνθηκα χαρά, αισιοδοξία και συγκίνηση. 
Αισθάνθηκα χαρά και αισιοδοξία, γιατί βρέθηκα μέσα σε ένα εργαστήρι ελεύθερης αρχιτεκτονικής δημιουργίας, γιατί είδα πρόσωπα νέων γεμάτα αισιοδοξία και δημιουργική διάθεση, γιατί πείστηκα ότι η αρχιτεκτονική θα εξακολουθεί να δημιουργεί και να είναι πάντα δίπλα στον άνθρωπο.

Γ. Μαδεμοχωρίτης

Αισθάνθηκα συγκίνηση, γιατί ανεβασμένος στις σκαλωσιές της «αναρτημένης πόλης» των σπουδαστών έβλεπα απέναντι ,στο βάθος, την « αναρτημένη οροφή» του σταθμού του ΟΛΠ του αείμνηστου δάσκαλου Γιάννη Λιάπη, να υποστηρίζεται με σκαλωσιές από την φθορά του χρόνου και σχεδόν δίπλα μας το ΣΙΛΟ όπου θα κατασκευαστεί το σύγχρονο μουσείο ενάλιων αρχαιοτήτων με τον κορμό του «αναρτημένο» από το υφιστάμενο τσιμεντένιο κέλυφος που παίζει το ρόλο της σκαλωσιάς. 

 Γιάννης. Λιάπης, Επιβατικός  Σταθμός ΟΛΠ

Αυτή η σύμπτωση ήταν καταπληκτική γιατί, επιβεβαιώνει την αξία του εγχειρήματος και δείχνει την συνέχεια στον χρόνο της αρχιτεκτονικής δημιουργίας, τα δε συναισθήματα που μου δημιούργησε συγκλονιστικά.
Θέλω να ευχαριστήσω τους συντελεστές, (σπουδαστές, καθηγητές , χορηγούς) αυτής της εκδήλωσης για την χαρά και την συγκίνηση που μου προσέφεραν.
Τέτοιες εκδηλώσεις, βασισμένες κυρίως στην πρωτοβουλία των φοιτητών και των νέων γενικά, δίνουν ένα μήνυμα αισιοδοξίας για το μέλλον του κλάδου μας και ένα μήνυμα για την αξία της συνεργασίας και της συνέργειας μεταξύ των συναφών ειδικοτήτων. 
Η προσπάθειά μας να αντιμετωπίσουμε τα μεγάλα προβλήματα του κλάδου μας, είναι προσπάθεια επιβίωσης και έχει οδηγήσει πολλούς από όσους ασχολούμεθα με τα κοινά, σε ένα τέλμα αδρανείας σε ότι αφορά τις δράσεις μας σχετικά με αυτό που όλοι αγαπάμε «την Αρχιτεκτονική». 
Πρωτοβουλίες και δράσεις, όπως αυτές, μας αφυπνίζουν, μας βγάζουν από αυτό το τέλμα, μας θυμίζουν την δύναμη της αρχιτεκτονικής και μας δίνουν ένα ιδιαίτερα αισιόδοξο μήνυμα για το μέλλον. Ένα μήνυμα που πραγματικά το έχουμε ανάγκη όλοι μας. 
Πέρα όμως από τους κύριους πρωταγωνιστές, τους σπουδαστές, οφείλω να συγχαρώ τον συνάδελφο Γιώργο Αραχωβίτη για όσα κάνει, πείθοντας ικανές προσωπικότητες στον ΟΛΠ, για την αλλαγή της εικόνας και της ζωής του λιμανιού, με την δημιουργία της «πολιτιστικής ακτής».

Γ. Μαδεμοχωρίτης
Πρόεδρος Τμήματος Αττικής ΣΑΔΑΣ-ΠΕΑ


Thursday, September 4, 2014

ΞΕΧΩΡΙΣΤΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΤΩΝ ΔΙΑΚΟΠΩΝ ΤΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ (ΕΥΒΟΙΑ, ΚΙΜΩΛΟΣ, ΤΗΝΟΣ)


εκδηλώσεις πολιτισμού με ιδιωτική πρωτοβουλία

1. 

ΜΙΚΡΟ ΘΕΑΤΡΟ ΚΑΤΟΥΝΙΩΝ 

από τον John Tavener στον Antonio Vivaldi


Το Μικρό Θέατρο των Κατουνίων 

Για πέμπτη συνεχή χρονιά πραγματοποιήθηκαν και φέτος (στις 2 και 3 Αυγούστου) δύο ξεχωριστές συναυλίες στο Μικρό Θέατρο Κατουνίων στη Λίμνη Ευβοίας. 

Η πρώτη ήταν αφιερωμένη στον σημαντικό διεθνούς φήμης βρετανό συνθέτη Sir John Tavener, με πολύ μεγάλο έργο που εμπνέεται από τον πλούτο της βυζαντινής μουσικής. 


Ο John Tavener 

Ο Sir John Tavener  ασπάστηκε την ορθοδοξία και το καλοκαίρι του 1989, και συνοδευόμενος από τον καθηγητή της Οξφόρδης Peter Levi, επισκέφτηκε τον βρεττανό ελληνιστή Philip Sherrard   (23 Σεπτεμβρίου 1922 - 30 Μάιος 1995) στα Κατούνια,  στη Λίμνη της Εύβοιας. 


Ο Φίλιππος Σέραρντ 

Η επίσκεψη αυτή αφορούσε στην αναζήτηση των πηγών της ιερής μουσικής και πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο μιας εκπομπής του Channel 4 της Βρετανικής τηλεόρασης, της οποίας την επιμέλεια είχε ο Peter Levi. 

Αποσπάσματα της εκπομπής αυτής με τίτλο «Εικόνες ήχου» (Sounding icons), προβλήθηκαν στην αρχή των εκδηλώσεων. Για να δείτε  την εκπομπή αυτή κάντε ΚΛΙΚ εδώ . Ο Tavener επισκεπτόταν συχνά τα Κατούνια, όπου συνέθετε την μουσική του και συνεργαζόταν με τον  Philip Sherrard που θεωρούσε μεντορά του.


Προβολή ντοκυμαντέρ «Εικόνες ήχου» (Sounding icons), 
Ο John Tavener συναντά τον Φίλιππο Σέραρντ 


Στην συνέχεια ακούσαμε τα έργα του John Tavener, Ψαλμός 1995, Υπακοή 1997 και Έξη τραγούδια σε ποίηση Άννας Αχμάτοβα 1993 με την υψίφωνο Μάϊρα Μηλολιδάκη, τον Άγγελο Λιακάκη στο βιολοντσέλο,  και πιάνο  ο Τίτος Γουβέλης. 

Παράλληλα ακούσαμε το έργο Mozart Adagio ενός ακόμη προβεβλημένου εκπροσώπου του «ιερού μινιμαλισμού» του Εσθονού Arvo Part και τις Επτά Ρομάντζες σε ποίηση του Αλεξάντερ Μπλοκ, έργο 127 του Dmitri Shostakovich. όπου συνέπραξε και ο  Γιώργος Δεμερτζής. 

Ο Άγγελος Λιακάκης (βιολοντσέλο) και η υψίφωνος Μάϊρα Μηλολιδάκη 


Τίτος Γουβέλης, Γιώργος Δεμερτζής, Άγγελος Λιακάκης, Μάϊρα Μηλολιδάκη

Οι άψογες και υψηλού επιπέδου εκτελέσεις των ομολογουμένως δύσκολων αυτών έργων, ευχαρίστησαν το καλοκαιρινό κοινό από κατοίκους της Λίμνης και άλλους προσκεκλημένους που επανήλθαν και την επόμενη ημέρα. 


Η μικρή ορχήστρα εγχόρδων του Ωδείου Kondály

Την Κυριακή 3 ΑΥΓ η μικρή ορχήστρα εγχόρδων του Ωδείου Kondály, υπό την διεύθυνση του Μιχάλη Πατσέα και τον Γεράσιμο Χοϊδά στο Τσέμπαλο ξεκίνησε με δύο έργα του Johann Sebastian Bach και του Antonio Vivaldi. Η βραδινή συναυλία κορυφώθηκε με την εξαιρετική εκτέλεση του έργου «Οι τέσσερεις Εποχές» του Antonio Vivaldi από τα νέα χαρισματικά παιδιά που προετοιμάζει προσωπικά με έναν ξεχωριστό τρόπο στο Ωδείο και διευθύνει ο διάσημος βιολιστής Γιώργος Δεμερτζής ως σολίστας. Το αποτέλεσμα εντυπωσίασε. 


Ο διάσημος βιολιστής Γιώργος Δεμερτζής είναι από το 2006 έφορος εγχόρδων και καθηγητής βιολιού στο Ωδείο Kondály


Νέοι από ηλικία 7 ετών ακολουθούν υποδειγματικά τον Δεμερτζή που τους εμπνέει με την ανάσα του και το πάθος του κρατώντας τον κεντρικό ρόλο. Στην ορχήστρα συμμετέχει και ο εγγονός του αρχιτέκτονα Δημήτρη Αντωνακάκη. 


Ο νέος βιολιστής Δημήτρης Αντωνακάκης, γυιός του Αριστείδη Αντονά και της Φοίβης Γιαννίση και εγγονός του Δημήτρη Αντωνακάκη, 


Στην ορχήστρα συμμετέχει επάξια και επτάχρονη Στελλίνα Χοϊδά (βιολί) 

Στελλίνα Χοϊδα, Δημήτρης Αντωνακάκης, Κατερίνα Κόρδη, Μαρία Μιχαηλίδου, Φίλιππος Ματασάρου, Αντώνης Θεοδώρου, Νίκος Μπόης, Γιώργος Δεμερτζής, Γιώργος Μαθιουλάκης, Φώτης Πατσέας.

Ο Αλέξανδρος Παναγιωτόπουλος κλείνει την δεύτερη βραδυά των εκδηλώσεων … 

Ο Αλέξανδρος Παναγιωτόπουλος, εμπνευστής όχι μόνο του μοναδικού αυτού χώρου, αλλά και των συγκεκριμένων εκδηλώσεων, έκλεισε χειροκροτώντας τις δύο αυτές σημαντικές συναυλίες, στο Μικρό Θέατρο των Κατουνίων. Οι εκδηλώσεις πραγματοποιούνται με ελεύθερη είσοδο, στην μνήμη των γονέων του Αλέξανδρου Μ. Παναγιωτόπουλου και Dorette Α. Καραϊωσηφόγλου. Μία σπάνια και γενναιόδωρη ιδιωτική πρωτοβουλία που εκτός των άλλων απαιτεί   σκέψη, αναζήτηση, μόχθο, και πολύ μεγάλη ευαισθησία. 


Παραθέτω στην συνέχεια κείμενο του Γιώργου Δεμερτζή που μου έστειλε στις 14 Σεπτεμβρίου 2014. Του είχα ζητήσει να γράψει σχετικά με την μικρή ορχήστρα εγχόρδων του Ωδείου  Kondály και την σχέση του με τα παιδιά:


Κατούνια 2014 

Τα παιδιά είναι οι ιδανικοί ερμηνευτές της μουσικής. Η γνωριμία των παιδιών με τις ιερές μορφές του Μπαχ και του Βιβάλντι, δίνει σε όλους μας την ευκαιρία να ακούσουμε την μουσική που έγραψαν και που σε μερικές περιπτώσεις την έγραψαν για αυτά, όπως ο Βιβάλντι, με τον πιό ανόθευτο τρόπο, χωρίς να χρειάζεται να καταφύγουμε σε αακαδημαϊκής αισθητικής λύσεις με δυσεύρετα όργανα εποχής, εντέρινες χορδές, περούκες και όλα όσα γυρίζουν το βέλος της εξέλιξης προς τα πίσω. Η ίδια η μουσική, μέσα από τα μεγάλα έργα, δίνει την ευκαιρία στα παιδιά να συναντηθούν, να συνεργαστούν να συντονιστούν απόλυτα, να γνωρίσουν τις απόλυτες αξίες του ρυθμού και της ορθοτονίας, πάνω απ’όλα πάντως να βρούν μία χειροπιαστή προοπτική μέσα από την μουσική στην ίδια τους την ζωή. 


Όλα αυτά, που αποτελούν όπως αναφέρει ό Simon Rattle όταν αναφέρεται στο θαύμα που συντελείται σήμερα στην Βενεζουέλα με το El Sistema, το σπουδαιότερο γεγονός στη μουσική σήμερα, προσπαθεί να να πραγματώσει στα ταπεινά μας πλαίσια η όρχήστρα των μαθητών του ωδείου Kodaly. Μία ορχήστρα με κύριο κορμό τους μαθητές βιολιού κάθε ηλικίας –κυριολεκτικά – που τα βάζει με μεγάλα έργα. Η εμπειρία στα Κατούνια ήταν μοναδική. Η ανταπόκριση του κόσμου συγκινητική. Οι θετικές επιπτώσεις στην μουσική εξέλιξη των παιδιών –μπορώ να το επιβεβαιώσω ως δάσκαλος – άμεσες.

Ένα ευχαριστώ στον Αλέξανδρο Παναγιωτόπουλο και όσα τολμά, είναι λίγο...

Γιώργος Δεμερτζής

2. 

ΣΤΟΥ ΦΑΤΟΥΡΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΛΙΤΣΑΣ ΣΤΗΝ ΚΙΜΩΛΟ, 

στιγμές ηρεμίας και συγκίνησης 


 Κίμωλος, ξυπνώντας, Αθγουστος 2014

Ένα ταπεινό νησί, ένα λιτό σπίτι με εξαιρετική θέα και ένα σπάνιο ζευγάρι, μας συγκίνησαν με την φιλοξενία τους, και την αστείρευτη διάθεσή τους για συζητήσεις, σκέψεις, μικρές διακριτικές απολαύσεις. 



 αρχιτέκτων Μίμης Φατούρος, Κίμωλος 2014 


 Μίμης Φατούρος, Λίτσα Τρέσσου 

Το τοπίο, οι θάλασσες, η ώριμη σοφία του δασκάλου μου, το απέριττο σπίτι γεμάτο με έργα του, ο μικρός ξενώνας, το μεγάλο τραπέζι κάτω από την πέργκολα, η γοητευτική και αεικίνητη Λίτσα, συνθέτουν μια μοναδική ατμόσφαιρα που σπάνια βιώνουμε στις διακοπές μας. 



3.

ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟΣ ΣΤΗΝ ΛΙΜΝΗ ΕΥΒΟΙΑΣ 

ΝΑΥΤΙΚΗ ΒΡΑΔΥΑ ΣΤΟ ΕΛΥΜΝΙΟ 
η κορύφωση της ιδιωτικής πρωτοβουλίας




Η Ναυτική Βραδυά στο Ελύμνιο είναι μια θεαματική εκδήλωση μεγάλης κλίμακας και αποτελεί μια μοναδική καλοκαιρινή εμπειρία. Επί πολλά χρόνια, δύο ακούραστοι χαρισματικοί εθελοντές, ο Τάκης Γεωργίου (συνταξιούχος του ΟΤΕ) και ο Δημήτρης Αποστόλου, ο «Ελύμνιος», ιστοριοδίφης, Διευθυντής του Λαογραφικού Μουσείου, συνεργάζονται στενά, προετοιμάζουν αφιλοκερδώς και μεθοδικά όλο τον χρόνο τις εκδηλώσεις αυτές, που γίνονται όλο και καλύτερες, προσελκύοντας χιλιάδες κόσμου κατά μήκος της παραλίας της Λίμνης. 

Ο Τάκης Γεωργίου 


ο Δημήτρης Αποστόλου (ο Ελύμνιος) 

Κείμενα του Ελύμνιου με μια ιδιότυπη ποιητική διάσταση, αναδεικνύουν ιστορικά στοιχεία της ναυτοσύνης του τόπου και εξαιρετικές μουσικές επιλογές του Τάκη Γεωργίου επενδύουν μια θεαματική παρέλαση δεκάδων σκαφών στον κλειστό κόλπο της Λίμνης, που εν μέσω καπνών και χρωματιστών φωτοβολίδων οργανώνουν ένα μοναδικό θέαμα, που ολοκληρώνεται με εντυπωσιακά βεγγαλικά. Όλα οργανωμένα και συγχρονισμένα με κάθε λεπτομέρεια. Μια μοναδική εντυπωσιακή, ιδιωτική πρωτοβουλία των ανθρώπων της Λίμνης και την συμμετοχή του Ναυτικού Ομίλου Λίμνης , που συμμετέχουν με τα σκάφη τους και κυρίως χωρίς καμμία οικονομική υποστήριξη. 







4.
ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΣΤΟ ΕΞΩΚΛΗΣΙ 
ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΛΕΝΗ 

αυθόρμητες θρησκευτικές εκδηλώσεις 


Παραμονή της ημέρας της Μετάστασης της Θεοτόκου στις 23 Αυγούστου, βρέθηκα μαζί με την φίλη Μόρφω Παπανικολάου σούρουπο, σε ένα παραμυθένιο ιδιωτικό εξωκλήσι με λευκές και μπλέ ζώνες στην όψη του, στην περιοχή της Άγια Λένης, στο παληό Νιοχωριό λίγο έξω από την Λίμνη, (το εκκλησάκι ανήκει στην οικογένεια Παπανικολάου). 






Ο συμπαθέστατος Αντώνης Παπανικολάου 

κρατά την εικόνα, στα χέρια του αδελφού του Γιάννη


Η γνωστή από τα παιδικά μας καλοκαίρια λειτουργία έξω από το εξωκλήσι, συνεχίστηκε και φέτος με την συμμετοχή φίλων που ψέλνουν με αυτόν τον ξεχωριστό τρόπο (που γοήτευσε άλλωστε και τον John Tavener) και τον συμπαθέστατο Αντώνη, να κρατά την εικόνα, στην αγκαλιά του αδελφού του του Γιάννη Παπανικολάου του «σιδερά». Ο Γιάννης με την μητέρα του συνεχίζουν το έθιμο του πατέρα του Δαυίδ και φροντίζουν το μικρό αυτό εξωκλήσι. Συμβάλουν δηλαδή στην διατήρηση αυτού του πολιτισμού που σχετίζεται με θρησκευτικές τελετές και που στην Λίμνη εμπλουτίζονται με μεζέδες και τραγούδια. 


Το εσωτερικό της μικρής ταπεινής εκκλησίας αφιερωμένη στην Μετάσταση της Θεοτόκου. 

Η λειτουργεία ολοκληρώθηκε με διανομή άρτου και λουκουμιών και στην συνέχεια εντελώς φυσικά και ήρεμα στήθηκαν τα τραπέζια και ο κόσμος κάθισε για να απολαύσει τα σπιτικά εδέσματα που προετοιμαζόντουσαν στο κελί της εκκλησίας. Λίγο αργότερα κιθάρες έκαναν την εμφάνισή τους και η εορτή της μετάστασης συνεχίστηκε με τραγούδια και άφθονο κρασί. 






5. 

ΕΝΑ ΕΙΚΟΣΤΕΤΡΑΩΡΟ ΣΤΗΝ ΤΗΝΟ 

«μια ακόμη ευκαιρία για δημιουργία» 



Στις 20 Αυγούστου βρέθηκα στην Τήνο. Για είκοσι τέσσερις ώρες. Για την ομιλία του Κώστα Τσόκλη και την παράλληλη προβολή ενός video που επιμελήθηκα με την συνεργασία μαζί του, στο Ίδρυμα Τηνιακού Πολιτισμού, στη Αίθουσα με τα γλυπτά του Γιαν. Χαλεπά 

Ο Κώστας Τσόκλης στην ηλικία των 84 δεν επαναπαύεται στις δάφνες του, όπως οι περισσότεροι, αλλά συνεχίζει να δημιουργεί και να μας αιφνιδιάζει με έργα, εκθέσεις και εγκαταστάσεις, αλλά και να γράφει κείμενα, ως έργα τέχνης δουλεμένα με μαστοριά και ευαισθησία, βγαλμένα από την «σοφία» ενός ανθρώπου που παλεύει, βάζει στόχους, δημιουργεί αδιάκοπα. Ένα τέτοιο κείμενο με τίτλο, «Φύση και τέχνη ή Θεός και Άνθρωπος», κείμενο μου διάβασε πριν από λίγο καιρό στο ατελιέ του. Και όπως συχνά συμβαίνει αποτέλεσε για μένα άλλη μια ευκαιρία για δημιουργία, μου ζήτησε να εικονογραφήσουμε αυτό το εγχείρημα. 

Τα video με την εικονογράφηση και την μουσική επένδυση, μπορείτε να δείτε κάνοντας ΚΛΙΚ εδώ


Η τολμηρή ομιλία του Τσόκλη ανοίγει ένα πολύ σοβαρό προβληματισμό 

«σκοπό έχει, όπως είπε, την ανάδειξη της αναγκαιότητας της τέχνης στη ζωή μας και μόνο. Συνεχίζοντας έτσι, την πολιτιστική προσπάθεια που κάνουμε τα τελευταία χρόνια στο νησί, εμπνεόμενοι από τους μεγάλους καλλιτέχνες που γέννησε η Τήνος τον περασμένο αιώνα» 

Επεσήμανε ακόμη ότι: 

«Φύση και Τέχνη, φίλοι μου, θα είναι πάντα για τον άνθρωπο, ένα. Κι ας μοιάζουν αντίπαλοι. Η δημιουργία του κόσμου, δεν έχει συντελεστεί ακόμα. Λάθος μας τα πανε οι Γραφές. Γιατί ο Θεός γρήγορα κουράστηκε κι ανέθεσε στον άνθρωπο να τη συνεχίσει, τουλάχιστον πάνω στο μικρό μας πλανήτη.» 

Ελπίζω σύντομα να υπάρχει δυνατότητα ανάρτησης του σχετικού βίντεο από την εκδήλωση. 



Μέσα από  την διαφορετικότητα των ξεχωριστών αυτών καλοκαιρινών εμπειριών, τελικά φαίνεται ότι η κρίση αναμφίβολα απέτρεψε τα κρατικοδίαιτα «πανηγυράκια» και συνέβαλε στην ουσιαστική δραστηριοποίηση πρωτοβουλιών από ευαισθητοποιημένους ανθρώπους που αφιλοκερδώς προωθούν δυναμικά τον πολιτισμό. Είναι ένα αισιόδοξο μήνυμα και είμαι βέβαιος ότι οι περισσότεροι από εμάς θα έχουν αντίστοιχες εμπειρίες από τις καλοκαιρινές μας διακοπές. 

Καλό φθινόπωρο!

Κάντε ΚΛΙΚ στις εικόνες για μεγένθυση